2468th Sec 0237 - Revision history

Codesuser: /* มาตรา 237 */

2025-09-16T10:57:47Z

มาตรา 237

← Older revision		Revision as of 10:57, 16 September 2025
Line 1:		Line 1:
			===== [[2468th_Book2_Chapter01_Title02_Part04\|'''ส่วนที่ ๔ เพิกถอนการฉ้อฉล''']] =====
			'''[[2468th Sec 0236\|← Previous Section]]''' \| '''[[2468th Sec 0238\|Next Section →]]'''

	====== '''มาตรา 237''' ======		====== '''มาตรา 237''' ======
	* เจ้าหนี้ชอบที่จะร้องขอให้ศาลเพิกถอนเสียได้ ซึ่งนิติกรรมใดๆ อันลูกหนี้ได้กระทำลงทั้งรู้อยู่ว่าจะเป็นทางให้เจ้าหนี้เสียเปรียบ แต่ความข้อนี้ท่านมิให้ใช้บังคับ ถ้าปรากฏว่าในขณะที่ทำนิติกรรมนั้น บุคคลซึ่งเป็นผู้ได้ลาภงอกแต่การนั้นมิได้รู้เท่าถึงข้อความจริง อันเป็นทางให้เจ้าหนี้ต้องเสียเปรียบนั้นด้วย แต่หากกรณีเป็นการทำให้โดยเสน่หา ท่านว่าเพียงแต่ลูกหนี้เป็นผู้รู้ฝ่ายเดียวเท่านั้นก็พอแล้วที่จะขอเพิกถอนได้		* เจ้าหนี้ชอบที่จะร้องขอให้ศาลเพิกถอนเสียได้ ซึ่งนิติกรรมใดๆ อันลูกหนี้ได้กระทำลงทั้งรู้อยู่ว่าจะเป็นทางให้เจ้าหนี้เสียเปรียบ แต่ความข้อนี้ท่านมิให้ใช้บังคับ ถ้าปรากฏว่าในขณะที่ทำนิติกรรมนั้น บุคคลซึ่งเป็นผู้ได้ลาภงอกแต่การนั้นมิได้รู้เท่าถึงข้อความจริง อันเป็นทางให้เจ้าหนี้ต้องเสียเปรียบนั้นด้วย แต่หากกรณีเป็นการทำให้โดยเสน่หา ท่านว่าเพียงแต่ลูกหนี้เป็นผู้รู้ฝ่ายเดียวเท่านั้นก็พอแล้วที่จะขอเพิกถอนได้

Codesuser: 1 revision imported

2025-08-03T14:03:31Z

1 revision imported

← Older revision	Revision as of 14:03, 3 August 2025
(No difference)

Codesuser at 02:17, 10 July 2025

2025-07-10T02:17:16Z

New page

====== '''มาตรา 237''' ======
* เจ้าหนี้ชอบที่จะร้องขอให้ศาลเพิกถอนเสียได้ ซึ่งนิติกรรมใดๆ อันลูกหนี้ได้กระทำลงทั้งรู้อยู่ว่าจะเป็นทางให้เจ้าหนี้เสียเปรียบ แต่ความข้อนี้ท่านมิให้ใช้บังคับ ถ้าปรากฏว่าในขณะที่ทำนิติกรรมนั้น บุคคลซึ่งเป็นผู้ได้ลาภงอกแต่การนั้นมิได้รู้เท่าถึงข้อความจริง อันเป็นทางให้เจ้าหนี้ต้องเสียเปรียบนั้นด้วย แต่หากกรณีเป็นการทำให้โดยเสน่หา ท่านว่าเพียงแต่ลูกหนี้เป็นผู้รู้ฝ่ายเดียวเท่านั้นก็พอแล้วที่จะขอเพิกถอนได้
* บทบัญญัติดังกล่าวมาในวรรคก่อนนี้ ท่านมิให้ใช้บังคับแก่นิติกรรมใดอันมิได้มีวัตถุเป็นสิทธิในทรัพย์สิน
'''Section 237.''' (Draft in English from [https://digital.library.tu.ac.th/tu_dc/frontend/Info/item/dc:163466 Vol.79])
* [I] The creditor is entitled to claim cancellation by the Court of any juristic act done by the debtor with knowledge that it would prejudice his creditor; but this does not apply if the person enriched by such act did not know, at the time of the act, or the facts which could make it prejudicial to the creditor, provided, however, that in case of gratuitous act the knowledge on the part of the debtor alone is sufficient.
* [II] The provisions of the foregoing paragraph do not apply to a juristic act whose subject is not a property right.

====== '''《References》''' ======
☆ quoted from “INDEX” with supplementary entries in […]: [https://openlegaltextbook.ddns.net/Codes/archives/vol079/vol079_0237-0238.pdf Images in Archives]

# Old Text (1923): '''''[[2466th_Sec_0409|409]]'''''
# Jp. Code (1896,98): * '''''[[1896ja_Book3_Chapter01_Title02#Article_424.|424]]'''''
# Gr. Code (1896):
# Miscellaneous: It.1239

====== '''《Comments》''' ======
<u>The most plausible model</u> for this section would be:
* Japanese Civil Code (1896/98), Art.424;
** [I] The creditor may demand that the Court annul any juristic act done by the debtor with the knowledge that it is injurious to the creditor; but this does not apply if the person who has profited by the act or a sub-acquirer, was not aware, at the time of the act or the sub-acquisition, of the facts which would make it injurious to the creditor.
** [II] The provisions of the preceding Paragraph do not apply to a juristic act whose subject is not a property right.