2468th Sec 0193: Difference between revisions
From Thai Codification Codes of 1925
m 1 revision imported |
No edit summary |
||
| Line 1: | Line 1: | ||
=== [[2468th_Book1_Chapter06|'''ลักษณะ ๖ อายุความ''']] === | |||
'''[[2468th Sec 0192|← Previous Section]]''' | '''[[2468th Sec 0194|Next Section →]]''' | |||
====== '''มาตรา 193''' ====== | ====== '''มาตรา 193''' ====== | ||
* เมื่อไม่ได้ยกอายุความขึ้นเป็นข้อต่อสู้ ท่านว่าจะอ้างเอาอายุความมาเป็นมูลยกฟ้องไม่ได้ | * เมื่อไม่ได้ยกอายุความขึ้นเป็นข้อต่อสู้ ท่านว่าจะอ้างเอาอายุความมาเป็นมูลยกฟ้องไม่ได้ | ||
Latest revision as of 15:45, 26 March 2026
← Previous Section | Next Section →
มาตรา 193
- เมื่อไม่ได้ยกอายุความขึ้นเป็นข้อต่อสู้ ท่านว่าจะอ้างเอาอายุความมาเป็นมูลยกฟ้องไม่ได้
Section 193. (Draft in English from Vol.79)
- When prescription has not been set up as a defence, the Court cannot dismiss the claim on the ground of prescription.
《References》
☆ quoted from “INDEX” with supplementary entries in […]: Images in Archives
- Old Text (1923): * 428
- New Text (1992): 193/29
- Jp. Code (1896,98): 145
- Gr. Code (1896):
- Miscellaneous: Fr.2223 [; S.O.142]
《Comments》
The most plausible model for this section would be:
- Old Text (1923), Sec.428:
- เมื่อไม่ได้ยกอายุความขึ้นเป็นข้อต่อสู้ ท่านว่าศาลจะต้องอ้างเอาอายุความมาเป็นมูลยกฟ้องไม่ได้
The other miscellaneous sources are as follows:
- French Civil Code (1804), Art.2223:
- Judges cannot supply officially the argument resulting from prescription.
- Schweizerisches Obligationenrecht (1911), Art.142:
- Der Richter darf die Verjährung nicht von Amtes wegen berücksichtigen.
