Sec 0143: Difference between revisions
From Thai Codification Codes of 1925
No edit summary |
|||
| (One intermediate revision by the same user not shown) | |||
| Line 1: | Line 1: | ||
====== '''มาตรา 143''' ====== | ====== '''มาตรา 143''' ====== | ||
* อันโมฆียะกรรมนั้น ท่านห้ามมิให้บอกล้างเมื่อพ้นเวลาปีหนึ่งนับแต่เวลาที่จะอาจให้สัตยาบันได้ อนึ่งถ้าเวลาได้ล่วงไปถึงสิบปี นับแต่เมื่อได้ทำโมฆียะกรรมนั้นแล้ว ก็เป็นอันจะบอกล้างไม่ได้ดุจกัน | * อันโมฆียะกรรมนั้น ท่านห้ามมิให้บอกล้างเมื่อพ้นเวลาปีหนึ่งนับแต่เวลาที่จะอาจให้สัตยาบันได้ อนึ่งถ้าเวลาได้ล่วงไปถึงสิบปี นับแต่เมื่อได้ทำโมฆียะกรรมนั้นแล้ว ก็เป็นอันจะบอกล้างไม่ได้ดุจกัน | ||
'''Section 143.''' (Draft in English from [https://digital.library.tu.ac.th/tu_dc/frontend/Info/item/dc:163466 Vol.79]) | |||
* A voidable act cannot be avoided later than one year from the time when ratification could have been made. The same applies if ten years have elapsed since the act was done. | |||
====== '''《References》''' ====== | ====== '''《References》''' ====== | ||
| Line 14: | Line 16: | ||
This section would be <u>a compound provision from two different models</u> as follows: | This section would be <u>a compound provision from two different models</u> as follows: | ||
* Japanese Civil Code (1896,98), Art.126: | * [primary model] Japanese Civil Code (1896,98), Art.126: | ||
** The right of nullification (avoidance) is extinguished by prescription if not exercised for five years from the time when ratification became possible. The same applies when twenty years have elapsed from the time of the act. | ** The right of nullification (avoidance) is extinguished by prescription if not exercised for five years from the time when ratification became possible. The same applies when twenty years have elapsed from the time of the act. | ||
* Old Text (1923): | * [Secondary model] Old Text (1923): | ||
** Art.142: | ** Art.142: | ||
*** คู่สัญญาผู้ให้ความยินยอมอันพิรุธเพราะความสำคัญผิดก็ดี กลฉ้อฉลก็ดี การข่มขู่ก็ดี อาจจะร้องให้ศาลเพิกถอนสัญญาเสียได้ภายในปีหนึ่งนับแต่วันอันตนได้รู้ความสำคัญผิด ฤๅกลฉ้อฉล ฤๅแต่วันซึ่งการข่มขู่นั้นสุดสิ้นลง | *** คู่สัญญาผู้ให้ความยินยอมอันพิรุธเพราะความสำคัญผิดก็ดี กลฉ้อฉลก็ดี การข่มขู่ก็ดี อาจจะร้องให้ศาลเพิกถอนสัญญาเสียได้ภายในปีหนึ่งนับแต่วันอันตนได้รู้ความสำคัญผิด ฤๅกลฉ้อฉล ฤๅแต่วันซึ่งการข่มขู่นั้นสุดสิ้นลง | ||
** Art.144: | ** Art.144: | ||
*** ท่านห้ามไม่ให้ฟ้องขอเพิกถอนสัญญายกมูลเหตุว่าเป็นความสำคัญผิด ฤๅกลฉ้อฉล ฤๅการข่มขู่ เมื่อพ้นกำหนดสิบปีนับแต่วันทำสัญญา | *** ท่านห้ามไม่ให้ฟ้องขอเพิกถอนสัญญายกมูลเหตุว่าเป็นความสำคัญผิด ฤๅกลฉ้อฉล ฤๅการข่มขู่ เมื่อพ้นกำหนดสิบปีนับแต่วันทำสัญญา | ||
Latest revision as of 13:49, 6 July 2025
มาตรา 143
- อันโมฆียะกรรมนั้น ท่านห้ามมิให้บอกล้างเมื่อพ้นเวลาปีหนึ่งนับแต่เวลาที่จะอาจให้สัตยาบันได้ อนึ่งถ้าเวลาได้ล่วงไปถึงสิบปี นับแต่เมื่อได้ทำโมฆียะกรรมนั้นแล้ว ก็เป็นอันจะบอกล้างไม่ได้ดุจกัน
Section 143. (Draft in English from Vol.79)
- A voidable act cannot be avoided later than one year from the time when ratification could have been made. The same applies if ten years have elapsed since the act was done.
《References》
☆ quoted from “INDEX” with supplementary entries in […]: Images in Archives
- Old Text (1923): 142, 144
- New Text (1992): 181
- Jp. Code (1896,98): * 126
- Gr. Code (1896): [121], [124]
- Miscellaneous:
《Comments》
This section would be a compound provision from two different models as follows:
- [primary model] Japanese Civil Code (1896,98), Art.126:
- The right of nullification (avoidance) is extinguished by prescription if not exercised for five years from the time when ratification became possible. The same applies when twenty years have elapsed from the time of the act.
- [Secondary model] Old Text (1923):
- Art.142:
- คู่สัญญาผู้ให้ความยินยอมอันพิรุธเพราะความสำคัญผิดก็ดี กลฉ้อฉลก็ดี การข่มขู่ก็ดี อาจจะร้องให้ศาลเพิกถอนสัญญาเสียได้ภายในปีหนึ่งนับแต่วันอันตนได้รู้ความสำคัญผิด ฤๅกลฉ้อฉล ฤๅแต่วันซึ่งการข่มขู่นั้นสุดสิ้นลง
- Art.144:
- ท่านห้ามไม่ให้ฟ้องขอเพิกถอนสัญญายกมูลเหตุว่าเป็นความสำคัญผิด ฤๅกลฉ้อฉล ฤๅการข่มขู่ เมื่อพ้นกำหนดสิบปีนับแต่วันทำสัญญา
- Art.142:
