Sec 0413: Difference between revisions
From Thai Codification Codes of 1925
No edit summary |
|||
| Line 2: | Line 2: | ||
* เมื่อทรัพย์สินอันจะต้องคืนนั้นเป็นอย่างอื่นนอกจากจำนวนเงิน และบุคคลได้รับไว้โดยสุจริต ท่านว่าบุคคลเช่นนั้นจำต้องคืนทรัพย์สินเพียงตามสภาพที่เป็นอยู่ และมิต้องรับผิดชอบในการที่ทรัพย์นั้นสูญหายหรือบุบสลาย แต่ถ้าได้อะไรมาเป็นค่าสินไหมทดแทนเพื่อการสูญหายหรือบุบสลายเช่นนั้นก็ต้องให้ไปด้วย | * เมื่อทรัพย์สินอันจะต้องคืนนั้นเป็นอย่างอื่นนอกจากจำนวนเงิน และบุคคลได้รับไว้โดยสุจริต ท่านว่าบุคคลเช่นนั้นจำต้องคืนทรัพย์สินเพียงตามสภาพที่เป็นอยู่ และมิต้องรับผิดชอบในการที่ทรัพย์นั้นสูญหายหรือบุบสลาย แต่ถ้าได้อะไรมาเป็นค่าสินไหมทดแทนเพื่อการสูญหายหรือบุบสลายเช่นนั้นก็ต้องให้ไปด้วย | ||
* ถ้าบุคคลได้รับทรัพย์สินไว้โดยทุจริต ท่านว่าจะต้องรับผิดชอบในการสูญหายหรือบุบสลายนั้นเต็มภูมิ แม้กระทั่งการสูญหายหรือบุบสลายจะเกิดเพราะเหตุสุดวิสัย เว้นแต่จะพิสูจน์ได้ว่าถึงอย่างไร ทรัพย์สินนั้นก็คงต้องสูญหายหรือบุบสลายอยู่นั่นเอง | * ถ้าบุคคลได้รับทรัพย์สินไว้โดยทุจริต ท่านว่าจะต้องรับผิดชอบในการสูญหายหรือบุบสลายนั้นเต็มภูมิ แม้กระทั่งการสูญหายหรือบุบสลายจะเกิดเพราะเหตุสุดวิสัย เว้นแต่จะพิสูจน์ได้ว่าถึงอย่างไร ทรัพย์สินนั้นก็คงต้องสูญหายหรือบุบสลายอยู่นั่นเอง | ||
'''Section 413.''' (Draft in English from [https://digital.library.tu.ac.th/tu_dc/frontend/Info/item/dc:163466 Vol.79]) | |||
* [I] When the property which must be returned is other than a sum of money and the person who received it was in good faith, such person is only bound to return it in such condition as it is and is not responsible for less or damage to such thing, but he must return whatever he has acquired as compensation for such loss or damage. | |||
* [II] If the person who received the property was in bad faith he is fully responsible for the loss or damage even caused by force majeure, unless he proves that the loss or damage would have happened in any case. | |||
====== '''《References》''' ====== | ====== '''《References》''' ====== | ||
| Line 12: | Line 15: | ||
====== '''《Comments》''' ====== | ====== '''《Comments》''' ====== | ||
<u>The most plausible model</u> for this section would be: | |||
* Old Text (1923), Sec.176; | |||
** ถ้าตัวสินใช้นั้นเป็นทรัพย์สินที่พึงส่งคืนได้ และบุคคลได้รับโดยสุจริต ท่านว่าบุคคลนั้นจำต้องส่งคืนทรัพย์สินแต่ตามสภาพที่เป็นอยู่ในเวลานั้น | |||
Revision as of 12:17, 16 July 2025
มาตรา 413
- เมื่อทรัพย์สินอันจะต้องคืนนั้นเป็นอย่างอื่นนอกจากจำนวนเงิน และบุคคลได้รับไว้โดยสุจริต ท่านว่าบุคคลเช่นนั้นจำต้องคืนทรัพย์สินเพียงตามสภาพที่เป็นอยู่ และมิต้องรับผิดชอบในการที่ทรัพย์นั้นสูญหายหรือบุบสลาย แต่ถ้าได้อะไรมาเป็นค่าสินไหมทดแทนเพื่อการสูญหายหรือบุบสลายเช่นนั้นก็ต้องให้ไปด้วย
- ถ้าบุคคลได้รับทรัพย์สินไว้โดยทุจริต ท่านว่าจะต้องรับผิดชอบในการสูญหายหรือบุบสลายนั้นเต็มภูมิ แม้กระทั่งการสูญหายหรือบุบสลายจะเกิดเพราะเหตุสุดวิสัย เว้นแต่จะพิสูจน์ได้ว่าถึงอย่างไร ทรัพย์สินนั้นก็คงต้องสูญหายหรือบุบสลายอยู่นั่นเอง
Section 413. (Draft in English from Vol.79)
- [I] When the property which must be returned is other than a sum of money and the person who received it was in good faith, such person is only bound to return it in such condition as it is and is not responsible for less or damage to such thing, but he must return whatever he has acquired as compensation for such loss or damage.
- [II] If the person who received the property was in bad faith he is fully responsible for the loss or damage even caused by force majeure, unless he proves that the loss or damage would have happened in any case.
《References》
☆ quoted from “INDEX” with supplementary entries in […]: Images in Archives
- Old Text (1923): * 176, 177
- Jp. Code (1896,98): 191, [703], [704]
- Gr. Code (1896): [818 par.1], [819 par.1]
- Miscellaneous: S.O.938 [??] [S.C.938, 940]
《Comments》
The most plausible model for this section would be:
- Old Text (1923), Sec.176;
- ถ้าตัวสินใช้นั้นเป็นทรัพย์สินที่พึงส่งคืนได้ และบุคคลได้รับโดยสุจริต ท่านว่าบุคคลนั้นจำต้องส่งคืนทรัพย์สินแต่ตามสภาพที่เป็นอยู่ในเวลานั้น
