Sec 0377: Difference between revisions
From Thai Codification Codes of 1925
No edit summary |
|||
| Line 1: | Line 1: | ||
====== '''มาตรา 377''' ====== | ====== '''มาตรา 377''' ====== | ||
* เมื่อเข้าทำสัญญา ถ้าได้ให้สิ่งใดไว้เป็นมัดจำท่านให้ถือว่าการที่ให้มัดจำนั้นย่อมเป็นพยานหลักฐานว่าสัญญานั้นได้ทำกันขึ้นแล้ว อนึ่ง มัดจำนี้ย่อมเป็นประกันการที่จะปฏิบัติตามสัญญานั้นด้วย | * เมื่อเข้าทำสัญญา ถ้าได้ให้สิ่งใดไว้เป็นมัดจำท่านให้ถือว่าการที่ให้มัดจำนั้นย่อมเป็นพยานหลักฐานว่าสัญญานั้นได้ทำกันขึ้นแล้ว อนึ่ง มัดจำนี้ย่อมเป็นประกันการที่จะปฏิบัติตามสัญญานั้นด้วย | ||
'''Section 377.''' (Draft in English from [https://digital.library.tu.ac.th/tu_dc/frontend/Info/item/dc:163466 Vol.79]) | |||
* If, on entering into a contract, something is given as earnest, this is deemed to be proof of the conclusion of the contract. It also serves as a security that the contract shall be performed. | |||
====== '''《References》''' ====== | ====== '''《References》''' ====== | ||
| Line 11: | Line 13: | ||
====== '''《Comments》''' ====== | ====== '''《Comments》''' ====== | ||
<u>The most plausible model</u> for this section would be: | |||
* German Civil Code (1896), Sec.336; | |||
** [I] If, on entering into a contract, something is given as earnest, this is deemed to be proof of the conclusion of the contract. | |||
** [II] In case of doubt the earnest is not deemed to be a forfeit. | |||
The other miscellaneous source is as follows: | |||
* [https://www.google.co.th/books/edition/Das_schweizerische_obligationenrecht_vom/x5j5QiB-QDAC?hl=en&gbpv=0 Schweizerisches Obligationenrecht (1911)], Art.158; | |||
** [I] Das beim Vertragsabschlusse gegebene An- oder Draufgeld gilt als Haft-, nicht als Reugeld. | |||
** [II] Wo nicht Vertrag oder Ortsgebrauch etwas anderes bestimmen, verbleibt das Haftgeld dem Empfänger ohne Abzug von seinem Anspruche. | |||
** [III] Ist ein Reugeld verabredet worden, so kann der Geber gegen Zurücklassung des bezahlten und der Empfänger gegen Erstattung des doppelten Betrages von dem Vertrage zurücktreten. | |||
Revision as of 14:22, 14 July 2025
มาตรา 377
- เมื่อเข้าทำสัญญา ถ้าได้ให้สิ่งใดไว้เป็นมัดจำท่านให้ถือว่าการที่ให้มัดจำนั้นย่อมเป็นพยานหลักฐานว่าสัญญานั้นได้ทำกันขึ้นแล้ว อนึ่ง มัดจำนี้ย่อมเป็นประกันการที่จะปฏิบัติตามสัญญานั้นด้วย
Section 377. (Draft in English from Vol.79)
- If, on entering into a contract, something is given as earnest, this is deemed to be proof of the conclusion of the contract. It also serves as a security that the contract shall be performed.
《References》
☆ quoted from “INDEX” with supplementary entries in […]:: Images in Archives
- Old Text (1923):
- Jp. Code (1896,98): [557]
- Gr. Code (1896): * 336
- Miscellaneous: Jenks 308 [; S.O.158]
《Comments》
The most plausible model for this section would be:
- German Civil Code (1896), Sec.336;
- [I] If, on entering into a contract, something is given as earnest, this is deemed to be proof of the conclusion of the contract.
- [II] In case of doubt the earnest is not deemed to be a forfeit.
The other miscellaneous source is as follows:
- Schweizerisches Obligationenrecht (1911), Art.158;
- [I] Das beim Vertragsabschlusse gegebene An- oder Draufgeld gilt als Haft-, nicht als Reugeld.
- [II] Wo nicht Vertrag oder Ortsgebrauch etwas anderes bestimmen, verbleibt das Haftgeld dem Empfänger ohne Abzug von seinem Anspruche.
- [III] Ist ein Reugeld verabredet worden, so kann der Geber gegen Zurücklassung des bezahlten und der Empfänger gegen Erstattung des doppelten Betrages von dem Vertrage zurücktreten.
