2471th Sec 0537
From Thai Codification Codes of 1925
← Previous Section | Next Section →
มาตรา 537
- อันว่าเช่าทรัพย์สินนั้น คือสัญญาซึ่งบุคคลคนหนึ่ง เรียกว่าผู้ให้เช่า ตกลงให้บุคคลอีกคนหนึ่ง เรียกว่าผู้เช่า ได้ใช้หรือได้รับประโยชน์ในทรัพย์สินอย่างใดอย่างหนึ่งชั่วระยะเวลาอันมีจำกัด และผู้เช่าตกลงจะให้ค่าเช่าเพื่อการนั้น
Section 537. (Draft in English from Vol.93)
- A hire of property is a contract whereby a person, called the letter, agrees to let another person, called the hirer, have the use or benefit of a property for a limited period of time, and the hirer agrees to pay a rent therefor.
《Genealogies》
《References》
☆ quoted from “INDEX” (→Original Table in Vol.54) with supplementary entries in […]
- Fr. Code (1804): 1709
- Gr. Code (1896): 535
- Swiss Code (1911): [F.C.O.]274
- Jp. Code (1896): 601
- English Law: * Jenks No.431
- Miscellaneous:
《Comments》
The moat plausible model for this section would be:
- A Digest of English Civil Law by Jenks (1907): No. 431;
- A contract of hire is a contract whereby one Definition person ("the letter") agrees to allow another ("the hirer*) to use goods for a limited time for a valuable consideration. The contract has no application to land.
The other source is as follows:
- Swiss Federal Code of Obligations (1881): Art. 274;
- Durch den Miethvertrag verpflichtet sich der Vermiether, dem Miether den Gebrauch einer Sache zu überlassen, und der Miether, dem Vermiether hiefür eine Vergütung (Miethzins) zu bezahlen.
