2471th Sec 0700: Difference between revisions
From Thai Codification Codes of 1925
| Line 1: | Line 1: | ||
=== [[2471th_Main_Page#ลักษณัะ_๑๑_ค้ำประกัน|ลักษณะ ๑๑ ค้ำประกัน]] === | |||
==== [[2471th_Book3_Chapter11_Title04|'''หมวด ๔ ความระงับสิ้นไปแห่งการค้ำประกัน''']] ==== | ==== [[2471th_Book3_Chapter11_Title04|'''หมวด ๔ ความระงับสิ้นไปแห่งการค้ำประกัน''']] ==== | ||
'''[[2471th Sec 0699|← Previous Section]]''' | '''[[2471th Sec 0701|Next Section →]]''' | '''[[2471th Sec 0699|← Previous Section]]''' | '''[[2471th Sec 0701|Next Section →]]''' | ||
Latest revision as of 06:36, 3 August 2026
← Previous Section | Next Section →
มาตรา 700
- ถ้าค้ำประกันหนี้อันจะต้องชำระ ณ เวลามีกำหนดแน่นอน และเจ้าหนี้ยอมผ่อนเวลาให้แก่ลูกหนี้ไซร้ ท่านว่าผู้ค้ำประกันย่อมหลุดพ้นจากความรับผิด
- แต่ถ้าผู้ค้ำประกันได้ตกลงด้วยในการผ่อนเวลา ท่านว่าผู้ค้ำประกันหาหลุดพ้นจากความรับผิดไม่
Section 700. (Draft in English from Vol.93)
- [I] If suretyship has been given for an obligation which is to be performed at a definite time, and the creditor grants to the debtor an extension of time, the surety is discharged.
- [II] The surety is not discharged if he agreed to the extension of time.
《Genealogies》
《References》
☆ quoted from “INDEX” (→Original Table in Vol.54) with supplementary entries in […]
- Fr. Code (1804):
- Gr. Code (1896):
- Swiss Code (1911):
- Jp. Code (1896):
- English Law : * Indian Contract 260
- Miscellaneous:
